Kaynakçası: Var
Dosya Boyutu: 6 KB
Eklenme Tarihi: 17-12-08
Dosya Şifresi: www.odevsec.com
Dosya Açıklaması : Atesli silahlarda çesitli atesleme araçlariyla tutusturulmasi durumunda olusturdugu gazlarin itme gücüyle merminin atilmasini yada herhangi bir aracin firlatilmasini saglayan yanici kati madde. Savas malzemesi olarak yanici özelliginden ötürü batida oldugu kadar doguda da ilk yüzyillardan buyana kullaniliyordu. En saf biçimiyle karbonu, hidrojeni bol ve yanici bir mineral olan neft, tam dokunma olmadan da atesi kendisine çekebilme özelligine sahiptir. Yag kükürt v.b gibi baska maddelerle karistirilmasi sonucu "RUM ATESI" diye bilinen daha da yanici ve kalici bir özellige bürünen neft insanlara, gemilere ve agaçtan yapilmis çesitli kusatma araçlarina karsi kullanilan sivi biçimindeki yanici maddenin özünü olusturur. 1230a dogru güherçilenin kullanilmasindan sonra, neft yeni degerler kazandi. 12.yydan bu yana Çinliler güherçilenin itici özelligini bulmus ve onu savas fisegi kullanmak için kullanmislardi. Iranlilarin ve daha sonra Araplarin bu konuda Çin ve Hintten etkilendikleri sanilmaktadir. Güherçile önce havai fisekler için kullanilan ve neft adini alan ve hâlâ koruyan itici barutla karistirildi. Kisa bir süre sonra ayni ad top barutuna geçti. Arapçada güherçileli top barutuna önceleri "dawa" (ilaç, tüfek ilaci) 1924den sonra da "midfa" dendi. Farsçada "darû" ile esanlamli olan bu terim Türkçede...