Kaynakçası: Var
Dosya Boyutu: 48 KB
Eklenme Tarihi: 23-12-08
Dosya Şifresi: www.odevsec.com
Dosya Açıklaması : Kalkolitik Çağın başlarında tüm Anadoluda iklimin giderek normale dönmeye başlaması ve bunun sonucunda beliren,günümüzdekine benzer coğrafi koşullar nüfusun artışına neden olmuş,üretim miktarı ve çeşitliliği de artmaya başlamıştı. Önceleri tarım ve hayvancılıkla sınırlı olan üretim çabaları artık hemen her alanda üretime doğru bir gelişim çizgisi izlemeye yüz tutmuştu. Gerçekten de bu yeni dönemde,önceki çağların tarım,dokumacılık,çömlekçilik vb. buluşlarına,daha etkili silahların,daha ince süs eşyalarının yapılmasını olanaklı kılan tunç-yani bakır -arsenik ya da bakır-kalay alaşımı eklenmişti.Dönem,bu nedenle Erken Tunç Çağı olarak adlandırılır. Erken Tunç I (yaklaşık M.Ö.3200/3000-2700/2650),Erken Tunç II (yaklaşık M.Ö. 2700/2650-2500/2400) ve Erken Tunç III (yaklaşık M.Ö. 2500/2400-2000) olmak üzere üç ana evreye ayrılan bu dönemin başlangıcında Anadolunun hemen hemen hiçbir bölgesinde ani bir kültürel kesintiden söz edilemez.M.Ö. 4 bi n yıl sonları ve 3.bin yıl başlarında şekillenen Anadolu Erken Tunç Çağı kültürleri Geç Kalkolitik Çağda ortaya çıkan kültürlerden gelişmiştir.Üretim ekonomisinin gelişiminde en önemli aşamalarından biridir.Bu döneme adını vermiş olan tunç,önceleri bakır ve arsenik,sonra da bakır ve kalayın belirli oranlarda birbirine karıştırılmasıyla yapılabilmekteydi.Oldukça sertti ve dövülerek ya da ergitilip kalıplara dökülerek çeşitli biçimlere sokulabiliyordu.Ancak bu alaşımı elde edebilmek için gereken karmaşık üretim teknolojisi,ileri düzeyde uzmanlaşmayı;bakır ve kalay gibi ham maddelere olan gereksinim ise uzak bölgelerde ticareti gerektirmekteydi. Erken Tunç Çağında üretimin kalite ve kanite açısından artışıyla ilgili bu gelişmeler daha güçlü bir siyasal denetim ve sosyal yapıda önemli değişiklikleri de beraberinde getirmişti. Bununla ilişkili olarak da çok geçmeden Güney Mezopotamya ve Güney İranda Sümer,Akkad ve Elam,batıda Mısır gibi devletler belirlemeye başladı. Yavaş yavaş oluşan bu gelişmeleri en sonunda (M.Ö. 4.bin yılın sonları)yazının keşfi izledi.Yazıyla birlikte,kimi hammaddelere olan gereksinimle ilişkili olarak ticarete duyulan büyük ilgi,önceki dönemlerin dışa fazla açılamayan izole kültür geleneğine son verdi;ülkelerin birbirleriyle ilişkisini güçlendirdi ve böylelikle de yeni bir dönem başlamış oldu.Bu yeni dönem daha iyi örgütlenebilen toplumların dönemidir.M.Ö. 4 bin yılın sonlarından itibaren belirmeye başlayan bu dönemde Anadoluda sosyal sınıflar giderek daha belirginleşti,yönetici sınıf görkemli bir yaşam düzeyine ulaştı.Ancak bu toplumsal örgütlenme,coğrafi nedenlerle,komşu Mısır ve Sümer dekinden daha küçük çaplıydı ve bölgesel karakterlerini hala koruyordu. GÜNEYDOĞU ANADOLU BÖLGESİ COĞRAFİ KONUMU VE ÖZELLİKLERİ Güneydoğu Anadolu Bölgesi Amanos ve Güneydoğu Toros yaylalarının önünde Suriye Platformuna doğru giderek alçalan ve yeryüzü şekilleri açısından tekdüzeliği ile dikkat çeken platolar alanı olarak nitelendirilir. Ancak gerçekte doğal bölge olarak bu alan sınırlarımızda ona ermemekte,bir yandan Filistin bir yandan da Zagros etekleri boyunca Basra Körfezine doğru devam etmektedir.Dış kenarlarından doğal orman yetiştirme ortamına daha nemli dağlık alanlar,iç kenarından da Suriye Arabistan çölünün kuzeye doğru sokulmuş olan bölge,hilale benzeyen bir yayılım alanı göstermektedir.Bir ucundan öbür ucuna,güneydeki çölü dolanarak bir yay çizen bu bölge bütün tarih boyunca kendi içindeki ülkeleri birbirlerine gerekse bunları daha uzaklardaki ülkelere bağlayan yolların doğal güzergahı olmuş bu yol boyunca toplumlar ya birbirleri ile barış içinde ticaret yaparak ya da savaşarak kültür alışverişinde bulunmuşlardır. Bu alan milattan binlerce yıl önce gelişen ilk büyük uygarlıkların ve özellikle verimli alanları ile ilk etkili tarımcılığın gelişme alanı...