Kaynakçası: Yok
Dosya Boyutu: 4 KB
Eklenme Tarihi: 27-12-08
Dosya Şifresi: www.odevsec.com
Dosya Açıklaması : 16. yy Eski Anadolu Türkçesi, Göktürkçe ve Uygurcadan farklılık gösterir. Arapça ve Farsça unsurların dile karışması ile bu dil Divan edebiyatı şairlerinin dilinde Osmanlıcaya temel teşkil etti. Divan şairlerince dile o kadar hor bakıldı ki şairler artık kendi dillerine "Türkçe" değil "Şive-i Rumi" demeye başladılar. İşte bu yıllarda Türkçeyi yaşatmak görevini sufiler üstlendiler. Böylece Hoca Ahmet Yesevi, artmakta olan Farsçanın nüfûsuna karşı ilk hareketi başlatmış oldu. Kaşkarlı Mahmutun ve Yesevinin Türk dil siyasetini Yunus Emre gibi tasavvuf, Kaygusuz Abdal gibi halk şairleri, Nevai ve Fuzuli gibi divan şairleri devam ettirdiler. 16. yüzyıldan sonra Anadolu Türkçesi iki kola ayrıldı. Biri Anadoluda sarayın kullandığı Osmanlıca, diğeri ise Azerbaycanda kullanılan Doğu Oğuzca oldu. Bu yüzyıldan sonra Türkçe yalnızca Anadoluda değil, ayrıca Gürcüler, Ermeniler, Boşnaklar ve Arnavutlar arasında da konuşulan bir dil oldu. 16. yy.dan sonra da Türk Halk Edebiyatı ürünleri bu yörelerde genişçe yayıldı. Böylece tekke ve saz şairlerinin tesiriyle Türk dili, Kafkasların...