Kaynakçası: Yok
Dosya Boyutu: 31 KB
Eklenme Tarihi: 26-02-09
Dosya Şifresi: www.odevsec.com
Dosya Açıklaması : Rahmetli Aristo vefat edileli 2000 yıldan fazla oldu ama bilim dünyasındaki etkileri ve kökleri hala devam ediyor. Bugün okullarda ders okularak okutulan hemen her şeyin temeli Aristoya dayanıyor. Yani okuduğumuz her şey Aristonun düşünceleri ve çalışmaları üzerine kurulmuş bulunuyor. Rahmetlinin en çok bilinen meşhur düşünce ve çalışmaları, "Canlıların Sınıflandırılması", "Klasik Mantık" ve "Kümeler Teorisi" dir. Bunları anlatmamın nedeni Aristonun vefatının 2075. yıldönümü değil. Nedeni Aristo düşüncesinin ve prensiplerinin sonunun görünmüş olması. Örneğin bir "kümeler teorisi" teorisini ele alın. Aristo her konuda olduğu gibi bu konuda da çok düşünmüş ve şunları söylemiş: 1. Herhangi bir x elemanı A kümesine ya dahildir, yada dahil değildir. 2. "A kümesine dahil olanlar" ile "A kümesine dahil olmayanlar" ın kesişimi boş kümedir. Bir eleman hem A kümesine dahilken aynı zamanda hariç olamaz. 3. "A kümesine dahil olanlar" ile "A kümesine dahil olmayanlar" ın birleşimi evrensel kümedir. Bir eleman A kümesine hem dahil olmuyorken, hem de hariç olamaz. Aslında 2. ve 3. kurallar 1. kuralın doğal bir sonucudur ama her nedense matematikçiler tarafından maksat kural olsun ve sınavlarda "maddeler halinde sıralayınız" şeklinde sorulabilsin diye türetilmiş ve hatta zor ezberlensin diye marifetmiş gibi latince isimler bile takılmıştır. Bu kurallar ne işe yarıyor? Şu anda günlük hayatımızda ve bilim hayatımızda tamamiyle bu kuralları kullanıyoruz. Yani bir vatandaş tutup "Veli Fenerbahçede oynuyor?" dediğinde kimse çıkıp ta "Tamam Veli Fenerbahçede oynuyor ama acaba Fenerbahçede oynamıyor olabilir mi?" diye sormuyor. Veya biri "şirket zarar etti" deyince "acaba şirket zarar etmeye devam ederken zarar etmemeye de devam edebilir mi?" diye sormuyoruz. Bir insan hem "uzun insanlar" kategorisine girerken aynı zamanda "uzun olmayan insanlar" kategorisine girmiyor. Aynı şey bilgisayarda da geçerli. Herşey klasik mantıka (1, 0lar ve "ve, veya"lar, ki bunlar da yukarıda belirttiğim üç kurala dayanıyor) bağlı. Yani bir şey ya var veya var değil. 1 ve 0 meselesi yani. İşte şimdi bu mantığın sonu göründü. Amerikanın bir üniversitesinde görev yapan Lutfi Zadeh isimli bir bilim adamı 1960lı yıllarda şöyle demiş: Durun yahu, bir x elemanı A kümesine dahil değilken neden aynı zamanda A kümesine dahil olmuyor olmasın ki? Bu soruyu sorduğu meslektaşları muhtemelen yüzüne karşı "Hemşerim sen git biraz dinlen" derken, içlerinden "yaşlılık işte ne olacak, Allah şifa versin" deyip, hazırladıkları rapora "erken bunama" yazmışlardır. Lutfi Zadeh, şöyle diyor: Neden her şeyi illa 1 veya 0 olarak alıyoruz ki. Aradaki reel sayıların suyu mu çıktı. Rahmetli Aristo doğal sayılardan başka sayı bilmediği için 0,5 gibi sayılardan habersiz olabilir ama biz biliyoruz. Örneğin şöyle diyebilelim: "x elemanı A kümesine 0.6 derecede üye iken, 0.2 derecede üye değildir". (veya buna benzer şeyler söylemiş). Gel zaman git zaman, Lutfi Zadehnin bu teorisi (ki buna Fuzzy Logic, Bulanık Mantık deniyor) mantıklı bulundu ve jet hızıyla hemen her şeye uygulandı. Şu anda özellikle Japonya tarafından güçlü bir şekilde uygulanıyor. Adamlar neredeyse Fuzzy ayakkabı üretecekler. Buzdolabı, Çamaşır Makinaları, Otomobil silecekleri vs her şeyi "bulanık" yapıyorlar. Fakirin de (ki bu kişi ben oluyorum), Bulanık Mantıkın yürüyen robotlara uygulanması konusunda bir çalışması vardır ve geçen Ağustos ayında yapılan "Uluslararası Zeki Makinalar Konferansına" kabul edilmiştir. Fakir, İTÜ Makina ve elektronik fakültelerinde bu çalışmayı sunmuş ve hocalardan "feslefe yapmakla" suçlanmanın dışında herhangi bir olumsuz tepki almamıştır. Konu bilgisayar dünyasının da ister istemez etkileyecektir. Mikroişlemci üreticileri şimdiden bulanık komutları kabul eden çipler için kolları sıvadırlar. Yani ileride bilgisayar tarafından kontrol edilen arabanıza "dikkat et hemen arkanda...