Kaynakçası: Var
Dosya Boyutu: 16 KB
Eklenme Tarihi: 01-05-10
Dosya Şifresi: www.odevsec.com
Dosya Açıklaması : Aristoteles M. Ö. 384 yılında Yunatistan´ın ( o zamanki adı ile Khalkidiko Yarımadası ) kuzeydoğu kıyısındaki Stavro ( Stageira ) kentinde doğdu. Hekim olan babası Nikomakhos, Asklepias topluluğuna mensuptu. Asklepias ailelerinin çocuklarını kadavra üzerinde eğittikleri söylendiğinden Aristoteles´in de bu alanda eğitim almış olması ve cerrahi müdahalelerde babasına yardım etmiş olması olasıdır. Belki de bu nedenle hakkında “hekimlik taslayan şarlatan” olduğunu itham eden bir öykü vardır. Aristoteles, 18 yaşındayken Atina´da Platon´un okuluna girmiş ve Platon ölene kadar 19 yıl boyunca orada kalmıştır. Çok güçlü bir düşünür olan Aristoteles, doğal olarak Platon´un düşüncelerini de sorgulamış ve önemli noktalarda ciddi görüş ayrılıklarına doğmuştur. Platon´un ölümünden sonra Akademi´den eski arkadaşı Hermelias´ın daveti ile yaklaşık 3 yıl Mysia´da kalan Aristoteles, bu süreçte Hermelias´ın yeğeni ve evlatlığı Pythias ile evlenmiş ve bir kızı olmuştur. Karısının ölümünden sonra da Herpyliss ile evlilik dışı bir ilişkiye girmiş ve daha sonra “Nikomakhos´a Etik” isimli eserine adını veren Nikomakhos isimli bir oğlu olmuştur. Bu üç yılın sonunda Midilli (Lesbos) ye yakın bir ada olan Mitylene´ye yerleşmiş ve çalışmalarına burada ve Assos´ta devam etmiştir. 335-4 yılında yeniden Atina´ya geri dönen Aristoteles en verimli dönemini burada tamamlamış ve 322 yılında uzun yıllardan beri çektiği bir hastalıktan dolayı ölmüştür. Aristoteles´in dış görünüşü hakkında çok az şey bilinmektedir. Güvenilir bir gelenek onu kel, ince bacaklı, küçük gözlü, kekeleyerek konuşan ve dikkati çekecek kadar güzel giyinen bir insan olarak betimler. Düşmanları ise onu kadınsı ve sefahat içinde yaşayan bir insan olarak tanımlarlar. PSİKOLOJİ İLE İLGİLİ ESERLERİ: Ruh Üzerine ( De Anima ) ve Küçük Doğal Şeyler olarak bilinen Duyu ve Duyusallar Üzerine, Bellek ve Anımsama Üzerine, Uyku Üzerine, Hayatın Uzunluğu ve Kısalığı Üzerine, Hayat ve Ölüm Üzerine ve Solunum Üzerine´dir. Psikolojiyle ilgili eserler dizisinin sonuncusunu oluşturan Tin Üzerine Aristoteles´in değildir. RUH VE YETİLERİ Aristoteles´e göre psikolojinin konusu, ruhun doğasını, özünü ve özniteliklerini keşfetmektir. Aristoteles, özü keşfetmenin uygun bir yöntemi olup olmadığını sorar. Bölmeyi, olası bir yöntem olarak önerir ve gerçekten de bu yöntemi benimser. İlk adım ruhun, varlığın ana bölümlerinden hangisine ait olduğunu ve bu kısımların çeşitli birleşimlerdeki varlığından ortaya çıkan çeşitli türler ve hatta belki de cinsler olduğunu varsayar. Bu durumda ruhun hiçbir tanımı olmayabilir. Temel olgular ruhun farklı türleri olabilir ve genel olarak “ruh” adına karşılık olan tek bir şey olmayabilir ya da yalnızca çeşitli ruhlardaki ortak doğaya ait önemsiz bir nüve olabilir. Nasıl ki geometrik figürler, üçgenle başlayan ve giderek her biri kendinden önce gelenlerin hepsini potansiyel olarak içeren daha karmaşık formlara doğru ilerleyen bir sıra içinde sıralanabilirse aynı şekilde ruhun formları da belli bir düzenle dizi oluşturur. Bu öyle bir dizidir ki ruhun her bir türü bu düzende kendinden önce gelen her şeyi onlar tarafından içerilmeksizin önvarsayar. En alttaki ruh besleyicidir; çünkü o canlı ya da “bir ruha sahip olan” tüm varlıklarda varolur. Sonra bütün hayvanlarda varolan duyusal ruh gelir. Duyusal ruhun kendi içinde aynı şema yeniden ortaya çıkar. Duyusal ruh sadece algılama işlevine sahip değildir, aynı zamanda algılamanın zorunlu sonucu olarak haz ve acıyı hissetme, dolayısıyla, bütün hayvanlarda bulunan arzulama işlevine de sahiptir. Duyusal ruhun, çoğu hayvanda bulunan iki başka ürünü vardır; 1. Aristoteles´in imgelem ( phantasia ) adını verdiği, onun bilişsel yanıyla ilgili ürünü, ki bu yetinin de daha ileri bir gelişmesi bellektir. 2. Onun iştiha yanıyla ilgili ürünü, yani hareket yetisi Bir de sadece insana özgü bir yeti olan akıl yetisi vardır. Aristoteles, ruhun yetilerindeki bu düzenin zorunluluğunu göstermeye çalışır. Bügtün canlı varlıkların yaşamı, eğer her koşulda sürdürülebilmişse, büyüme ve çözülme süreci aracılığıyla korunmalıdır ve besleyici işlev, varoluşlarını korumak için bütün canlılarda işbaşında olmalıdır. Duyum aynı derecede zorunlu değildir; bitkiler besinlerini otomatik olarak yetiştikleri ortamdan sağlarlar. Ancak hareket yetisi duyum olmaksızın işe yaramayacağı için duyumu öngerektirir. Besinini arayan bir canlının, onun kendi besini olduğunu tanımadıkça hareket etmesi yararsızdır. Dahası dokunma duyuların en vazgeçilmezidir. Diğer duyular var olmanın kendisinin değil, iyi var olmanın araçlarıdır. RUH VE BEDEN Ruhun özniteliklerinin tümü, canlı varlık olarak adlandırdığımız ruh ve bedenin birleşmesinde, ruha sahip olan varlıkta ortak mıdır, yoksa onlardan bazıları ruha mı özgüdür? Eğer ruh kendine özgü özniteliklere sahipse, bedenden ayrılabilir olacaktır. Eğer değilse o ancak bizim cisimlerin matematiksel özniteliklerini fiziksel niteliklerinden ayırt etmemizi sağlayan soyutlamaya benzer bir soyutlama aracılığıyla bedenden ayrı olarak düşünülebilecektir. Zihinsel görüngülerin çoğuna bazı bedensel duygulanımlar eşlik eder. Aristoteles, gerekli bedensel koşulların mevcut olduğu durumda, korku ve öfke gibi heyecanların en küçük bir zihinsel nedenden ya da herhangi bir neden olmaksızın meydana geldiğini belirtir. Bu nedenle zihinsel görüngüler “maddeyi içeren dizgelerdir”. Aristoteles, öfkeyi, ne diyalektikçilerin yaptığı gibi yalnızca intikam arzusu olarak, ne de sıradan doğa bilgininin yaptığı gibi kalpteki kanın kaynaması olarak tanımlar. Maddede cisimleşen formlar, cisimleşmeleri için özel bir tür maddeye ...