Kaynakçası: Bilinmiyor
Dosya Boyutu: 1257 KB
Eklenme Tarihi: 09-05-08
Dosya Şifresi: www.jxiy.com
Dosya Açıklaması : ÇOCUK VE GENÇ ANTRENMANI "Çocuk minyatür yetişkin değildir ve onun mantalitesi yetişkinden niceliksel yönden değil aynı zamanda niteliksel olarak da farklıdır. Bu bakımdan çocuk ,küçük olmanın ötesinde bir şeydir" Bu yaklaşımın benimsenmesi halinde çocuk ve genç antrenmanlarının yetişkin antrenmanlarının kapsam ve yoğunluk olarak biraz azaltılarak uygulanması şeklinde yapılmaması gerekir. ÇOCUKTA SPORSAL BAŞARI YETENEĞİNİ ETKiLEYEN ÖĞELER Sporsal başarıyı belirleyen öğeleri Gelişim düzeyi, yetenek, antrenman ve müsabakaların niteliği başlıkları altında toplamak mümkündür. Gelişim Düzeyi Çocukların ve gençlerin ana özelliği; açıkça gözlenebilen bir gelişim süreci içinde bulunuyor olmalarıdır .Çocuklar ve gençler, bedensel ve davranışsal özelliklerin sürekli değiştiği bir süreç içinde bulunurlar. Söz konusu gelişim belli kurallara bağlıdır. Sportif antrenman koşulları içinde de bu kurallar, dikkate alınmak zorundadır. Gelişim, belirli bir zaman kesiti içinde kişisel özelliklerde gözlenebilen değişiklikleri ve farklılaşmaları anlatır. Bireyin davranış ve hareketlerine sıkı sıkıya bağlıdır. Bu açıklamalar ışığında kişilik gelişimine, yalnızca büyüme ve olgunlaşma süreçlerinin bir sonucu olarak bakılmaması gerektiği anlaşılıyor. Çünkü gelişim süreçleri, temelde hangi çevresel koşulların bu sürecin gidişine etkide bulunduğuna bağlıdır. Öyleyse her bireysel gelişim, her zaman kendi özelliklerine sahiptir, karşılaştırılamaz ve de tekrarlanamaz. Birbirine benzeyen gelişim süreçleri yoktur. Bu ifade, ikizler için de geçerlidir. Her insan farklı gelişen bireysel gelişim süreçleri sonucunda kendine has bir kişilik oluşturur. Gelişim psikolojisine göre, şu bileşenler gelişim olgusunu belirlerler: Olgunlaşma Süreçleri Toplumsallaşma Süreçleri , Öğrenme ve Alıştırma Süreçleri Özyönlendirme Süreçleri Bu kavramları açacak olursak; Olgunlaşma Süreçleri: Çocukların ve gençlerin gelişimi, öncelikle olgunlaşma süreçleri tarafından belirlenmektedir. Olgunlaşma kavramı, yetişkinliği, yani tam olgunluğu psikofiziksel işlevlerin ve organların gelişimini anlatır. Bu süreç farklı farklı gelişimleri içerir. Bu süreçlerden ilki, önce ayrıntılı olarak ele aldığımız bedensel büyümedir ki, sinir-kas sisteminin ve kalp-dolaşım sisteminin normal işlev düzeyine ulaşıncaya kadarki gelişimidir. Bir diğeri ise, davranışın içgüdüsel, ya da affective (duygusal) bileşeninden sorumlu olan, endokriner salgı bezlerinin işlevlerindeki değişimdir. Yetişmekte olan birinin, belirli bir hareketi veya başarıyı gerçekleştirebilmesi için kendisinde bunu yapmasını sağlayacak işlevlerin gelişmiş bulunması gerekir . Bir çocuk, ancak sinir-kas sistemi belirli bir olgunluğa erişmişse, örneğin bir tırmanma, ya da salto atmak gibi becerileri edinebilir. O andaki olgunlaşma düzeyi ile 4 yaşındaki bir çocuk bunları gerçekleştirmede bir hayli zorlanacaktır. Oysa 10 yaşında bir çocuk ise gayet iyi becerebilecektir Toplumsallaşma Süreçleri: İnsanı toplumsallaştıran, onun toplumsal çevresidir. Bundan da anlaşılan insanın içinde yetiştiği aile, okul, meslek, yöre, dil ve özel mesken koşulları, çocuğun üyesi bulunduğu toplumsal ortamdır. Öğrenme ve Alıştırma Süreçleri: Sporsal eğitimdeki koşullu (entansiyonel) öğrenme ve alıştırma süreçleri, ana - babalar, okuldaki öğretmenler, arkadaşlar, kulüp ve antrenman guruplarındaki çalıştırıcı ya da antrenörler tarafından bilinçli olarak başlatılır. Koşullu öğrenme ve çalışmanın özellikle sporda ne kadar etkili olabileceğini, yüksek başarı çağının erke yaşlara kaydırılması bize gösteriyor. Özyönlendirme : Yine gelişim, özyönlendirmenin bir işlevi olarak da algılanmalıdır. Eğer yalnızca olgunlaşma, toplumsallaşma ve öğrenme süreçleri gelişimi belirliyor olsa idi, insan yalnızca dış etkenler tarafından şekillendirilen bir varlık olurdu. Öyle olmadığı da kesin. Henüz küçük çocuklar bile etkin bir şekilde kendi deneyimi ve kendi isteğini kullanarak ona verilen eğitime müdahale etmektedir. Öyleyse yetişmekte olan kişi, hiç bir şekilde sanıldığı gibi dış belirleyenlere çaresiz teslim olmamıştır. Şimdiye kadar gelişim süreçleri ile ilgili yaptığımız incelemelerde önemli bir etken üzerinde durulmamıştır. Bu da, her insana önceden belirlenmiş bir nicelik ve nitelikte sunulmuş olan, genetik (kalıtımsal) potansiyeldir. Onun için şimdi bu konuyu amacımız doğrultusunda ele alacağız. Yetenek Bilindiği gibi, insan sürat koşucusu (sprinter) olarak doğar, sprint yeteneği öğrenilemez. Sprinterlik, genetik faktörlerden kaynaklanan bir yetenektir. Ancak, böyle bir yeteneğin, yalnızca doğuşta var olduğunu söylemek de yanlış olur. Çünkü bu yetenek, öğrenme ve antrenman uyaranları yoluyla gelişir. Bu tür uyaranlar mevcut değilse, yeteneğin hiç anlaşılamaması da mümkündür. Genetik faktörler, öğrenme ve antrenman yoluyla değerlendirilmedikleri sürece gelişme fırsatı elde edemezler. Bu noktada yine gelişme ile çevresel koşullar arasındaki ilişki, gözümüze çarpmaktadır. Ancak şimdiye kadar tasarlanmış olan modellerin eksik bir yönü vardır. Bunlar, verim düzeyini belirleyen etkenleri ve bunların karşılıklı ilişkilerini çoğunlukla ampirik gözlemlere ve genelleştirilmiş deneyimlere dayandırır. Yani modeller..............