Kaynakçası: Var
Dosya Boyutu: 44 KB
Eklenme Tarihi: 07-07-08
Dosya Şifresi: www.odevsec.com
Dosya Açıklaması : TANIMI Başka türlü üzerinde yapı yapılmaya elverişli duruma getirilmesine olanak bulunmayan birbirinin içine geçmiş , bölünmüş,paylaşılmamış paylardan oluşan, düzgün ol mayan biçimlere dönüşmüş arsaları birleştirip, yol ve benzeri hizmetlere yeterince yer ayırdıktan sonra bunları imar parselleri durumuna sokulmuş olarak sahiplerine arsa yüz ölçümlerinin belli bir oranda eksiğiyle dağıtılmasına yetki veren bir kuraldır. AMACI İmar planları ile getirilen amaca uygun olarak planlı, düzenli ve sağlıklı bir kentleşmenin sağlanmasıdır. Beldenin gelişim ve ihtiyaç durumu dikkate alınmak suretiyle yeterli miktarda arsayı, konut yapılmasına hazır hale getirmektedir. YAPMAYETKİSİ 3194 Sayılı İmar Kanununun 18.madde ve bu maddenin uygulanmasını gösterir yönetmeliğinin birlikte ele alındığında, arazi ve arsa düzenlemesi yapma yetkisi Belediyeler ve Valilikler tarafından kullanılmaktadır UYGULAMADA KARŞILAŞILAN SORUNLAR TEKNİK SORUNLAR İmar Planlarının yapımına esas olan halihazır haritalar kadastral olmadığı için plan yapan müellifin kadastro parsellerinin plan dolayısıyla, uygulamayı güçleştirecek tarzda parçalandığını görememektedir. Bu bakımdan, planlar mutlaka kadastral nitelikli halihazır haritalar üzerinde yapılmalıdır. 18. madde uygulaması daha ziyade yapısız veya az yapılaşmış semtlerde yapılmak tadır. Eğer bunların kadastrosu biraz eski ve tapulama ile yapılmış ise, ölçek ve koordinat farklılığı sorununa bir de halihazır mülkiyet durumu ile paftaların uyuşmaması da eklenmektedir. HUKUKİ SORUNLAR 18. Madde uygulaması kamu menfaatleri ve mülkiyet hakları ile yakından ilişkilidir. Bu nedenle uygulamayı yapacak kişilerin gerekli teknik bilgilerin yanı sıra taşınmaz mal hukuku konusunda da yeterli bilgiye sahip olmaları lazımdır. Bunun için elemanlar meslek içi eğitime tabi tutulabilirler. Bu amaçla üniversitelerden de yararlanılabilir. EKONOMİK SORUNLAR 18.Madde uygulamasında karşılaşılan ekonomik sorun belediyelerin mali imkansızlıklarıdır. Bu iş için yeterince kaynak yaratılması halinde uygulamalar daha süratli ve daha yaygın yapılabilecektir. GİRİŞ Yerleşik hayatın bulunduğu her yerde bir düzenleme hatta bir sınırlama gereği ortaya çıkmıştır. Çağımızın sorunlarıyla ortaya çıkan hızlı nüfus artışı ve kentleşme sonucu ise bu gereklilik kendini hissettirmeye başlamıştır. Özellikle kentleşmenin hızlılığı ve kuralsızlığı karşısında, kamunun yararına yönelik planlı ve sağlıklı kentleşmenin sağlanması gerekmektedir. Bir beldenin sağlıklı ve düzenli gelişmesi, imar planlarının yapılaşma ihtiyacının önünde hazırlanmasına ve bu imar planlarının yapılaşmanın önünde mekana yansıtılmasına bağlıdır. Bu ise yerine göre teknik, yerine göre de hukuksal işlemler bütünü olan imar çalışmaları ile mümkündür ve uygun plan uygulama yöntemi ile gerçekleştirilir. Plan uygulama yöntemlerinden "Arazi ve Arsa Düzenlemesi" yoluyla plan uygulamaları, uygulamanın ada bazında yapılması, plan uygulama ve sonuçlandırma sürecinin kısa olması gibi olumlu yanlarıyla tercih edilmiştir. 3194 sayılı İmar Kanunu nun 18.maddesi ve ilgili yönetmeliği de bu yöntemle uygulama yapmada önemli etken olmuştur. I. Çalışmanın Amacı Çalışmada 3194 sayılı İmar Kanunu nun 18.maddesi ve ilgili yönetmeliği hakkında detaylı bilgi verilecektir. II.Çalışmanın Kapsamı İmar faaliyetleri hakkında genel bilgi verilmiş olup 3194 Sayılı İmar Kanununun 18. maddesi ve ilgili yönetmeliği ışığı altında imar uygulama yöntemleri detaylarıyla işlenmiştir. İmar uygulama araçlarından olan 18.madde uygulamalarında karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri incelenmiştir. 1.ARSA VE ARAZİ DÜZENLEMESİNİN TARİHİ GELİŞİMİ, TANIMI VE AMACI 1.1. Tarihi Gelişimi Tarihi süreç içerisinde Hamur Kuralı, Tarla Kuralı ve Çap Kuralı gibi adlar alan ve kent bilim alanında birçok batı ülkesinin mevzuatında da yer bulan arazi ve arsa düzenlemesi, bu kuralı ilk uygulayan Frankfurt/Almanya Belediye Başkan ADDİKES YASASI (LexAddikes) olarak da bilinmektedir. (KELEŞ 1996) Türk hukukun da ise Osmanlı Devleti döneminde, 1864 yılında çıkarılan Turuk ve Ebniye Nizamnamesinde yangın yerleri ile ilgili olarak bu kuralın uygulanmasına ilk defa yer verilmiştir Daha sonra 1882 yılında çıkarılan Ebniye Kanunu ve bu kanunu değiştiren 1925 tarih ve 642 sayılı kanunda ise "Tarla Kaidesi" olarak bu kuraldan bahsedilmiştir Cumhuriyet dönemi ile birlikte Ankara Şehri İmar Müdüriyeti Teşkilat ve Vazifeleri Hakkında Kanun ile "Hamur Kuralı" olarak adlandırılan kural, 1930 tarihinde 1663 sayılı kanun ile bu kanuna eklenen maddelerle, gerek Ebniye Kanunu ve gerekse Turuk ve Ebniye tüzüğün de yangın yerleri ile sınırlı iken genişletilmiştir. Bu kanun ile hamur kuralı yetkisi Ankara Belediyesine, Ankara sınırları içinde uygulanmak üzere tanınmış ve herhangi bir şekilde uygulama sahasında sınırlama getirilmemiştir. Yani artık yangın yerleri ile sınırlı değil, bütün Ankara içerisinde bu kuralı uygulama imkanı bulunmaktadır. 1933 Yılında yürürlüğe giren 2290 sayılı Belediye Yapı ve Yollar Kanunu ile hamur yetkisi Ankara Belediyesi dışındaki belediyelere de tanınmıştır. 1957 Yılında çıkarılan 6785 sayılı imar Kanununun 42.m. hamur yetkisini sadece belediye sınırları içerisinde ve imar planı bulunan yerlere tanınmış, ek 7. ve 8. maddeler ile de göl ve nehir kenarlarında, bölge planlaması ile sınai veya turistik önemi olan yerlerde imar planı olmasa da bu yetki tanınmıştır. Son olarak 09.05.1985 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3194 sayılı İmar Kanunu ve ilgili yönetmelikler ile hamur yetkisine ilişkin sınırlamalar tamamen kaldırılarak, bu uygulama ülke genelinde yaygınlaştırılmış, bu yetkinin kullanımı belediye sınırları ve mücavir alanlar içerisinde Belediyelere, bunların dışında ise Valiliklere tanınmıştır. Fakat bu kanun ile getirilen arazi ve arsa düzenlemesi olarak adlandırılan yetkinin kanun yürürlük tarihinden bu yana bakıldığında, yoğun olarak Belediyeler tarafından kullanılmasına rağmen. Valilikler tarafından kullanılmadığı ya da nadiren kullanımının söz konusu olduğu görülmektedir. Bunun yanı sıra kanun ile isteye bağlı olarak da arazi ve arsa düzenlemesinin yapılması imkanı bulunmasına rağmen, isteğe bağlı uygulamanın yaygın olarak kullanılmadığı da bilinen bir gerçektir.(AKSAY, 1999)...